Mijn stagemap ligt klaar, nog niet volledig in orde. Dat kan ook niet, want ik weet nu nog steeds niet wanneer mijn stage effectief start. Normaal startte ik maandag 20 april met mijn stage geestelijke gezondheidszorg, maar vermits ik in de 2 weken voor de start aan het werk was op een Covid-afdeling van een rusthuis, wilde en kon ik niet starten. Neen, ik WILDE niet. Ik wilde het risico niet lopen om het virus mee te nemen naar mijn stageplaats. Ik heb de week voor die startdatum dan ook gemaild naar de stage-coördinatie van onze school met de vraag wat ik hiermee moest. Ik kreeg dan ook snel antwoord dat dit intern besproken werd omdat ze vonden dat ik gelijk had: dat risico kon ik niet nemen.
Uiteindelijk is er onderling beslist met de school, stageplaats en mezelf dat ik 2 weken thuis zou blijven na de laatste werkdag op de Covid-afdeling en dat ik gedurende die 2 weken elke dag 2 keer mijn temperatuur zou nemen en waakzaam zou zijn voor symptomen.
Die 2 weken zijn nu bijna om. Maandag 4 mei mag ik naar mijn stageplaats bellen en wordt er met de ziekenhuishygiënist bekeken wanneer ik veilig kan starten.
De afgelopen 2 weken waarin ik thuis heb gezeten, hebben me meer dan anders doen twijfelen en nadenken over mijn naderende stage. Ik ben normaal iemand die altijd met opgeheven hoofd naar de stage vertrekt om dan daar wel te zien wat me te wachten staat. Maar nu is het anders… Eerst en vooral door het corona-gebeuren, maar daarnaast ook omdat het een stage in de geestelijke gezondheid is. Ik doe stage in een psychiatrisch verzorgingstehuis waar mensen met langdurige psychische klachten wonen om hen terug 'klaar te stomen' voor een leven in onze maatschappij. Dat is iets helemaal anders dan ik gewoon ben: mensen fysiek verzorgen. 'Wat moet ik verwachten?' is altijd al een vraag voor zo’n nieuwe start, maar nu des te meer. Want hoe gaat het er nu, in dit corona-tijdperk, aan toe? Welke maatregelen nemen ze daar ter bescherming? Zijn er besmettingen of niet? Hoe gaan deze mensen om met de hele heisa? Ga ik de kans krijgen om de ‘normale’ werking van deze afdeling te zien?
Ik zal nog even moeten afwachten en proberen niet te veel te piekeren. Tenslotte komt het telkens goed en dat zal nu hopelijk niet anders zijn. Ik wacht in spanning af tot komende maandag wanneer ik meer zal weten over de start van weer een nieuwe, leerrijke stage in mijn groei tot verpleegkundige!
Eline
Reactie plaatsen
Reacties