Paasvakantie in quarantaine

Om even terug te gaan in de geschiedenis.. Christenen vieren Pasen vanuit hun geloof dat Jezus is opgestaan uit zijn dood, de derde dag na zijn kruisiging. Jezus heeft er zelf voor gekozen en vertelde dat hij moest sterven om de zonde van de wereld te dragen. Op Goede vrijdag herdenken we dus de kruisiging van de Zoon van God die de zonde van de wereld mee in zijn graf nam. Hij nam de zonde mee om de relatie tussen God en de mens te herstellen. Jezus deed dat om een duidelijke boodschap mee te geven: De dood is niet het einde. Hij stond na drie dagen op uit zijn graf en verrees. Hij toonde dat hij sterker is dan de dood en de dood niet het laatste woord heeft. Pasen betekent dus dat ondanks alle misverstanden en obstakels in je leven, je toch opnieuw kan beginnen. Een ziekte of dood is niet het einde. Jezus heeft ons een nieuw perspectief gegeven op het leven.

Ik ga zelden of nooit naar de kerk, ik bid niet en in het beeld van een grote oude man met een lange baard die op een wolk leeft geloof ik niet. In een God geloof ik wel. Een God is geen man die je zegt wat je moet doen en hoe je moet leven. Een God is wel een houvast in je leven. Een God kan je vriend, je ouders, zus of broer zijn. Een God kan zelfs je hobby of een plant zijn. Een God is iets in je leven waarvoor je leeft. Iets wat je waarde geeft in je leven en wat ervoor zorgt dat je ’s morgens uit je bed wilt stappen. Als er een donderwolk in je leven komt, zal je God zijn zonnestralen tevoorschijn toveren om de grijze tijdens te laten verdwijnen.

Als we het paasfeest en de Coronatijd vergelijken, kunnen we veel gelijkenissen vaststellen. Enerzijds zien we dat veel mensen solidair zijn en zich naar het diepste van hun hart keren. Ze beginnen waarden die geen geld kosten te respecteren. Waarden zoals liefde, vriendschap, genegenheid, verbondenheid en respect zijn waardevoller dan ze ooit geweest zijn. Mensen komen rond 20h op straat en klappen voor de mensen die aan de frontlinie staan. Ook worden er kaarsjes gebranden voor de overleden die de strijd tegen het virus verloren hebben. Dat zouden we in het verleden nooit gedaan hebben.
Anderzijds zijn er ook mensen die solidair zijn naar anderen toe. Suzanne Hoylaerts (90) uit Binkom is een naam die iedere Belg kent. Deze vrouw zei: “Geef mijn zuurstof maar aan jonge mensen, ik heb een goed leven gehad.” Ze weigerde om zuurstof te krijgen en wilde dat anderen geholpen worden. RESPECT! Ik denk dat ik voor velen spreek als ik zeg dat deze mevrouw een voorbeeld is. Niet omdat ze zuurstof weigerde, maar omdat ze vanuit haar hart oordeelde over haar leven. Ze wist dat ze een mooi leven gehad heeft en anderen nog een mooi leven verdienen. Dat is iets wat ik zeer waardeer aan deze mevrouw. Als ik met haar kon spreken, zou ik niet weten wat ik zou kunnen zeggen. Het enige wat meer zegt dan woorden is een knuffel en dat is iets wat ik als student verpleegkunde haar zou geven. Elk woord zou te veel zijn. Ieder woord zou haar mooie daad in rook laten opgaan.